تمایل دولتمردان به ماندن در دولت، به دولت دهم و به ایران ختم نمی‌گردد. مواردی از این تلاش‌ها در قالب مدل‌های گوناگون در کشورهای مختلف دیده شده که معروف‌ترین آن، مشهور به مدل «پوتین-مدودف» است که در آن پوتین برای دور زدن محدودیت موجود در قانون اساسی، جای خود را یک دوره با نخست وزیرش عوض کرد تا همچنان در کرملین رحل اقامت افکند و سرانجام نیز بار دیگر به کرسی ریاست جمهوری دست یافت.

ماندن یا نماندن؛ مسئله این است...!

اظهارات رئیس جمهور محترم در مصاحبه تلویزیونی پرحاشیه اخیر که موجی از تحلیل ها و اظهار نظرات مخالف و موافق را در پی داشت، گمانه زنی‌ها درباره احتمال بروز تلاش‌هایی در مجموعه دولت دهم برای استمرار حضور در دولت یازدهم را در اذهان تحلیلگران و فعالان سیاسی به دنبال داشت. البته پیش از این نیز قرائنی دال بر این که ممکن است عده‌ای در پاستور  به دولت یازدهم چشم داشتی داشته باشند وجود داشت و اصولاً برخی تحلیلگران رفتارهای شاذّ جریانی خاص در دولت را نیز در همین راستا ارزیابی می‌نمودند. با این همه اکنون که نشانه‌ای قوی تر و آن هم از سوی عالی‌ترین مقام اجرایی، حاکی از احتمال وجود چنین سناریویی است، لازم می‌نماید ابعاد گوناگون این مسئله و نیز امکان موفقیت چنین طرحی به بررسی و بحث گذارده شود.

همه پاستور نشینانی که به ماندن می‌اندیشیدند!

روشن است که تمایل دولتمردان به ماندن در دولت به دولت دهم و ایران ختم نمی‌گردد. مواردی از این تلاش ها در قالب مدل‌های گوناگون در کشورهای مختلف دیده شده است که معروف‌ترین آن مدل انتخابات ریاست جمهوری روسیه مشهور به مدل «پوتین-مدودف» که در آن پوتین برای دور زدن محدودیت موجود در قانون اساسی این کشور جای خود را یک دوره با نخست وزیرش عوض کرد تا همچنان در کرملین رحل اقامت افکند و سرانجام نیز بار دیگر به کرسی ریاست جمهوری دست یافت.