هنگامی سیاست‌های نژادپرستانه رژیم صهیونیستی قابل اجرا می‌شود که با اقبال و پشتیبانی از سوی شهروندانش مواجه شود. در واقع رژیم صهیونیستی نژادپرستی موجود در جامعه خود را قاعده‌مند می‌کند و آن را علیه مردم فلسطین اجرا می‌نماید.

پس از آتش گرفتن خانه‌ای در نابلس و سوختن سه نفر که به شهادت کودک یک‌ساله‌ی فلسطینی منجر شد، موجی از واکنش‌ها به راه افتاد. واکنش‌هایی که حتی با محکومیت نتانیاهو و وزیر جنگ رژیم صهیونیستی همراه بود؛ اما آنچه به آن توجه نمی‌شود، چرایی وجود چنین رفتارهایی در رژیم صهیونیستی در شهرک‌ها و کرانه‌ی باختری است. رفتارهای تروریستی و نژادپرستی که از سوی خود شهرک‌نشینان و مردمان غیرنظامی رخ می‌دهد و رژیم صهیونیستی همواره سعی دارد این رفتارها را یا به فلسطینیان و یا به گروه‌های افراطی یهودی نسبت دهد. در این نوشته، ما به دنبال بررسی نژادپرستی و باور به رفتار تروریستی جامعه یهودیان در سرزمین‌های اشغالی هستیم.

 

نژادپرستی در تعالیم مذهبی یهود

اکثر اوقات هنگامی که صحبت از نژادپرستی صهیونیست‌ها می‌شود اذهان به سمت دولت و دولتمردان رژیم صهیونیستی متمایل می‌شود، در حالی که این رفتار، در جامعه و مردم این کشور به‌مراتب بیشتر وجود دارد و حتی تاریخی به درازای آیین تحریف‌شده یهودیت دارد. ریشه این تفکر حیوانی را باید در تعالیم یهود و در کتاب‌های مقدس آنان، جستجو کرد. یهودیان، خود را برترین و پاک‌ترین نژادها در زمین می‌دانند و هیچ‌کس را قابل قیاس با خویش نمی‌انگارند. حتّی فرشتگان الهی نیز شایسته برابری با آنان نیستند و خود را در مرتبه‌ای پس از خداوند می‌پندارند. در تلمود که شرح تورات یا «عهد قدیم» است و مهم‌ترین کتاب «آداب و تعالیم» یهود به شمار می‌رود، آمده است:

 

- امتیاز ارواح یهود از غیر یهود به این است که ارواح یهود جزئى از خداست؛ همچنان که پسر جزئى از پدر است. ارواح یهود، پیش خدا نسبت به ارواح دیگران عزیز است، زیرا ارواح غیر یهود، ارواح شیطانی و شبیه به ارواح حیوانات است. نطفه غیر یهودى مانند نطفه دیگر حیوانات است.

 

- یهودى پیش خدا، از ملائکه بالاتر است. هرگاه غیر یهودى، یهودى را بزند، مثل این است که عزت الهى را زده و مستحق مرگ خواهد بود. اگر یهودى آفریده نشده بود، برکت از زمین می‌رفت و باران نمی‌بارید و خورشید آفریده نمی‌شد. فرق میان انسان و حیوان مانند فرق میان یهودى و دیگر ملت‌هاست. نطفه‌ای که دیگر ملت‌ها از آن آفریده می‌شوند، نطفه چهارپاست.

 

- ملت‌های دیگر، مانند سگ هستند. اعیاد مقدسه براى آن‌ها و براى سگ‌ها آفریده نشده است. سگ از غیر یهودى بالاتر است؛ زیرا در اعیاد جایز است به سگ‌ها غذا دادن، اما به غیر یهودى جایز نیست. هیچ‌گونه خویشاوندى میان یهود و غیر یهود نیست، زیرا آن‌ها به خَرها شبیه‌تر هستند تا به انسان‌ها. خانه‌های غیر یهود پیش یهودیان، به منزله طویله حیوانات است. غیر یهود، خوک‌های نجسى هستند که براى خدمت یهودیان آفریده‌شده‌اند. (1)

 

در چند جای قرآن کریم هم به غرور و تکبر نژادی آنان اشاره شده از جمله در موارد ذیل:

 

1- آن‌ها چنان خود را برتر می‌بینند که خویشتن را مجاز به تصرف و غصب اموال ملل دیگر می‌دانند. این مطلب از آیه 75 سوره مبارکه آل عمران فهمیده می‌شود: «وَ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْکَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْکَ إِلاَّ ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَي اللَّهِ الْکَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ» (ترجمه: و در میان اهل کتاب، کسانی هستند که اگر ثروت زیادی به رسم امانت به آن‌ها بسپاری، به تو باز می‌گردانند و کسانی هستند که اگر یک دینار هم به آنان بسپاری، به تو باز‌نمی‌گردانند مگر تا زمانی که بالای سر آن‌ها ایستاده (و بر آن‌ها مسلّط) باشی! این به خاطر آن است که می‌گویند: «ما در برابر امّیّین [غیر یهود]، مسئول نیستیم.» و بر خدا دروغ می‌بندند در حالی که می‌دانند این سخن دروغ است.) اکثر مفسرین شیعه اهل کتاب را در اینجا، یهودیان تفسیر کرده‌اند.

 

2- در جای دیگری از قرآن در سوره مبارکه جمعه در آیه ششم به خودبرتربینی یهودیان اشاره می‌کند و می‌گوید: «قُلْ يا اَيُّها الّذينَ هادوا اِن زَعَمتُم اَنَّكُم اَولياءُ للّهِ مِن دونِ النّاسِ فَتَمنَّوُا المَوْتَ اِن كُنتُم صادِقينَ» (ترجمه: بگو اى يهوديان، اگر گمان می‌کنید كه (فقط) شما دوستان خداييد نه ساير مردم، پس آرزوى مرگ كنيد، اگر راست می‌گویید.)

 

یهودیان، خود را برترین و پاک‌ترین نژادها در زمین می‌دانند و هیچ‌کس را قابل قیاس با خویش نمی‌انگارند. حتّی فرشتگان الهی نیز شایسته برابری با آنان نیستند و خود را در مرتبه‌ای پس از خداوند می‌پندارند.

 

در زمان تولد پیامبر اسلام نیز پیروان آیین یهود به‌خوبی وی را می‌شناختند به‌طوری که در قرآن کریم آمده است آن را مانند پسران خود می‌شناختند؛ ولی به دلیل برتر دانستن نژاد خود نسبت به دیگران، معتقد بودند منجی باید از میان یهودیان باشد و نه از دیگر اقوام، برای همین وجود پیامبر اسلام را انکار کردند. نژادپرستی آنان را حتی از تعداد اندک پیروان یهود نیز می‌توان فهمید. آنان به دلیل پست شمردن دیگران، هیچ‌گاه تبلیغی برای تشویق دیگران به گرویدن به آیین تقلّبی خود نمی‌کنند و فقط  هرکس را که از مادری یهودی متولد شد، یهودی می‌دانند و برخلاف دیگر ادیان از گرویدن دیگران به آیین خود استقبال نمی‌کنند. نژادپرستی و خودبرتربینی در سرتاسر تورات و تلمود که در واقع شرح و تفسیر تورات محسوب می‌شود، موج می‌زند. بر اساس این تعلیمات ضد انسانی است که مردم اشغالگر و غاصب سرزمین‌هایی اشغالی به اعمال شنیعی چون سوزاندن کودک هجده ماهه دست می‌زنند؛ کودکی که پس از مدت کوتاهی پدر و مادرش هم توسط صهیونیست‌ها به شهادت رسیدند.

 

تحقیر فلسطینیان توسط جامعه صهیونیسم در سرزمین‌های اشغالی

تعلیماتی که در بخش قبل به آن اشاره شد، موجب شده است تا مردم رژیم صهیونیستی نگاه بسیار تحقیرآمیزی نسبت به غیر یهودیان خصوصاً اعراب کرانه باختری داشته باشند. این را حتی اندیشمندان حق‌جو و باانصاف رژیم صهیونیستی هم به آن اعتراف می‌کنند، همان‌گونه که اسرائیل شاهاک، یهودی این رژیم، در کتاب تاریخ یهود- آیین یهود می‌گوید: «هر کس در اسرائیل زندگی کرده باشد به‌خوبی می‌داند که نگرش تنفرآمیز و ظالمانه نسبت به غیر یهودیان، در میان یهودیان اسرائیل تا چه حد عمیق و گسترده است. این نوع نگرش طبعاً از دیگران، پنهان نگه‌داشته شده است.» (2) وی در مورد قوانین تبعیض‌آمیز موجود در سرزمین‌های اشغالی معتقد است: «هر یک از اشکال نژادپرستی چنانچه از سوی جامعه مسلم فرض شود، از سوی دولت، قدرت‌مندتر اجرا خواهد شد. بدین معنا که اگر جامعه نژادپرستی و برتری خود را قبول نداشته باشد، اعمال قوانین و رفتارهای تبعیض‌آمیز توسط دولت بسیار سخت خواهد بود.» اسرائیل شاهاک وجود اصطلاح یهودی و غیر یهودی در متون قوانین رژیم صهیونیستی را نشانه تبعیض می‌داند و سه مورد از مهم‌ترین این تبعیض‌ها را عدم تساوی در حق اقامت، حق کار و حق برابری در قبال قانون می‌داند.

 

طبق نتایج یک نظرسنجی که در رژیم صهیونیستی انجام شده است، گرایش ساکنان معمولی سرزمین‌های اشغالی به نژادپرستی، از سیاست‌مداران این رژیم هم جلوتر رفته است. کانال 10 تلویزیون رژیم صهیونیستی در این باره می‌گوید: نتایج یک نظرسنجی مبنی بر عدم موافقت اشتغال فلسطینی‌ها در مهدکودک‌های رژیم صهیونیستی نشان داد 58 درصد از شهروندان اسرائیلی با اشتغال فلسطینی‌تبارها در مهدهای این رژیم مخالف، 32 درصد موافق و 10 درصد هیچ دیدگاهی در این باره ندارند. 67 درصد مردم رژیم صهیونیستی معتقدند نژادپرستی در این کشور در نتیجه اوضاع امنیتی افزایش یافته است و 31 درصد معتقدند نژادپرستی کاهش یافته است و از نظر 2 درصد از مردم، روند نژادپرستی تغییر نیافته است. (3) جالب اینجاست که این غرور و تکبر نژادی در مقیاسی خُردتر در بین ساکنان سرزمین‌های اشغالی نیز وجود دارد. ما درون جامعه یهودی با دو زیر مجموعه کوچک‌تر مواجه هستیم: اشکنازی‌ها و سفاردی‌ها. گروه اشکنازی نسبت به سفاردی خود را برتر دانسته و از حیث اجتماعی، خود را در مرتبه بالاتری قرار می‌دهد.

 

واکنش رژیم صهیونیستی در قبال اعمال نژادپرستانه شهروندانش

همان‌طور که در بخش قبلی اشاره شد، افراطی‌گری‌های شهرک‌نشینان از دولت‌مردان هم جلوتر رفته است به طوری که حمله تروریستی اخیر با واکنش نتانیاهو و وزیر دفاع رژیم صهیونیستی همراه بود. موشه یالون در این باره گفت: «با تروریست‌های یهودی نیز باید همان رفتاری شود که با تروریست‌های فلسطینی می‌شود.» در گذشته نیز چنین اقداماتی از سوی شهرک‌نشینان با واکنش و برخورد ظاهری دولت‌مردان همراه بوده است. نکته‌ای که در تحلیل این‌گونه واکنش‌ها باید ذکر کرد، ظاهرسازی بودن آن است. دولت‌مردان رژیم صهیونیستی هیچ‌گاه برای فلسطینیان دلسوز نبوده‌اند و این بار هم در جریان سوختن کودک هجده ماهه، برای حفظ ظاهر و رها شدن از فشار افکار عمومی جهانی مجبور به اتخاذ موضع علیه شهروندان افراطی خود شده‌اند. البته در تحلیل‌ها این نکته را هم نباید فراموش کرد که به دلیل زندگی و حضور فلسطینیان در مناطق اشغالی 1948، رژیم صهیونیستی از ترس آغاز انتفاضه دیگر و افزایش ناآرامی‌ها این امر را محکوم کرده است گرچه دست خودشان به خون هزاران کودک ساکن نوار غزه آلوده است.

 

تأثیر رفتارهای تروریستی بر امنیت رژیم صهیونیستی

بدیهی است که هر عمل جنگ‌طلبانه از سوی شهرک‌نشینان، از طرف فلسطینیان بی‌پاسخ نخواهد ماند. نمونه این را می‌توان در جریان دار زدن یک فلسطینی در اتوبوس و عملیات شهادت‌طلبانه‌ای که در پاسخ به آن در کنیسه‌ای در هارنوف انجام شد، مشاهده کرد. اعمال تروریستی شهرک‌نشینان در انتها به ضرر امنیت رژیم صهیونیستی تمام خواهد شد، زیرا با واکنش سرسختانه گروه‌های فلسطینی مواجه خواهد شد. از طرفی دیگر این‌گونه اعمال باعث خواهد شد مظلومیت فلسطینیان بیش از پیش برای افکار عمومی مشخص شود و سازمان‌های حقوق بشری- هرچند در ظاهر- فشار تبلیغاتی بیشتری را بر رژیم صهیونیستی اعمال کنند تا قوانین سخت‌تری را علیه افراطیون یهود اعمال کند.

 

فرجام سخن

اعمال تروریستی مانند کودک‌سوزی، اولین باری نیست که توسط ساکنان سرزمین‌های اشغالی علیه فلسطینیان انجام می‌شود و آخرین بار هم نخواهد بود. هنگامی که نژادپرستی باانگیزه‌های افراطی مذهبی همراه شود، نتیجه‌ای جز به شهادت رسیدن کودک شیرخواره نخواهد داشت؛ نژادی که هیچ‌گاه برتری آن به اثبات نرسید. این را هاری شاپیرو رئیس اداره کل مردم‌شناسی آمریکا (موزه تاریخ طبیعی) در اثری که توسط یونسکو در 1960 انتشار می‌یابد، صراحتاً اعلام می‌دارد که پژوهش‌های علمی به عمل آمده درباره نژاد یهودی نشان می‌دهد که یهودیان به معنای اخصّ کلمه، طایفه، قبیله یا ملت محسوب نمی‌شوند و هیچ دلیل قاطعی موجود نیست که بنابر آن بتوان یهودیان را از یک نژاد و گوهر عالی دانست. (4)

 

در پایان لازم است به این نکته اشاره شود که همان‌گونه که در خلال متن نیز گفته شد، هنگامی سیاست‌های نژادپرستانه رژیم صهیونیستی قابل اجرا می‌شود که با اقبال و پشتیبانی از سوی شهروندانش مواجه شود. در واقع رژیم صهیونیستی، نژادپرستی موجود در جامعه خود را قاعده‌مند می‌کند (آن را به‌صورت قانون و هنجار اجتماعی درمی‌آورد) و بر فلسطینیان وارد می‌کند. امید است که با مقاومت مجاهدانه امت اسلامی هرچه سریع‌تر شاهد فروپاشی رژیم خون‌خوار صهیونیستی باشیم تا دیگر شاهد چنین اعمال نژادپرستانه نباشیم.

 

----------------------------------------

پی‌نوشت:

1. http://www.tahoor.net/fa/Article/View/114915?term

2. اسرائیل شاهاک، تاریخ یهود- آیین یهود، ترجمه رضا آستانه‌پرست، نشر قطره، تهران، 1378، ص12.

3. http://fa.alalam.ir/news/1655277

4. افتخاری، اصغر، جامعه‌شناسی سیاسی اسرائیل، مرکز پژوهش‌های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، تهران، 1379، ص132.