در اذهان ایرانیها آل سعود همیشه یک عنصر وابسته به آمریکا بهحساب میآید. هرچند این ذهنیت از واقعیت فاصله زیادی ندارد اما روابط این دو کشور خالی از اختلافات جدی و تهدیدهای اساسی نیست. اگرچه شکافهای موجود بین این دو کشور از دید افکار عمومی ما پنهان مانده است اما به نظر میآید که این اختلافات مسائلی جدی در روابط دوجانبه ایجاد کرده است.
عربستان سعودی، همسو با ایالات متحده آمریکا، در پسابرجام سعی دارد تا با مهار منطقهای ایران، از قدرتگیری او ممانعت بهعمل آورد. این امر که در چارچوبی کلانتر قابل بررسی است، در زیرمجموعهی خود، نبردهای بخشی و موضوعیِ متمایز اما پیوسته با یکدیگر را شامل میشود.
نقاط ضعف عربستان برای ایجاد یک رابطه راهبردی با چین، دقیقاً نقاط قوت ایران محسوب میشوند. مجله آمریکایی «فارنافرز» در گزارشی پس از تور غرب آسیای رئیسجمهور چین به سه کشور ایران، عربستان و مصر مینویسد: «در صورتی که چین بخواهد متحدی کلیدی را در منطقه انتخاب کند، این کشور ایران خواهد بود.»
با پیشروی سریع داعش در نیمه دوم سال 2014 و انتشار اخبار و فیلمهای زیاد از خشونتها و رعبافکنیهای این گروه، جامعه جهانی دچار شک نسبتاً شدیدی شد. توجه شدید افکار عمومی به این قضیه باعث شد تا توقع از قدرتها برای مبارزه با داعش بالا برود.